foto thuis genomen 3 april paasweekend 2021 amsterdam.

Straks de jaarlijkse voorjaars schoonmaak

Terwijl wij met smart en moe van de mondkapjes wachten op het einde van de lockdown komt als een toneelspeler met plankenkoorts de lente opdagen – het eerste misschien wel meest gevierde van de vier jaargetijden. Dweilen, doekjes en sponsjes. Ziehier ze staan klaar, twee emmers, fotogenieke objecten, schilderachtige achtergrond, de vloer van mijn balkon.

Uitsnede van het Beroemde Schilderij Maskerade van James Ensor, de meest beroemde fin de siècle kunstenaars van België. Het verhaal gaat dat Ensor als kind in Oostende is opgegroeid boven een speelgoedwinkel die zijn ouders bestierden. Die toonden in de etalages feestmaskers, puntmutsen, varkenssnuiten en dergelijke. Maakte op James als jongen nogal een indruk. Lijkt mij onontkoombaar, zoiets resoneert natuurlijk later in het spottende kunstenaarschap. Ensor had een zwarte kijk op de wereld en de samenleving waarin hij leefde, hij verlelijkte de mensen in plaats van ze te verheerlijken. Ze komen vaak als liederlijke drankzuchtige personages tevoorschijn op zijn olieverfdoeken. Satirische toestanden, hij stelde de wansmaak van de bourgeoisie en zowel de banale angsten van het gepeupel aan de kaak. Dat is de reden waarom hij geliefd is tot op de dag van vandaag.