Nieuwe publicatie Danill Charms
Net verschenen in april de nieuwe Nederlandstalige uitgave 2019 van het onnavolgbare fenomenale oeuvre van (1905-1942) Daniil Charms, Werken ‘Het fenomeen van het Russische absurdisme’ (Van Oorschot 736 pag. gebonden 45,00)
DESIGN BOOKCOVER
Waardering boekomslag in cijfer uitgedrukt: 4. Slecht. Saai. Doods. Wezenloze kleuren. Trouwens, waar is de voornaam? De uitgever hanteert nog steeds hun naoorlogse vormgeving, als huisstijl van hun De Russische Bibliotheek en weigert mee te gaan met de nieuwe ontwikkelingen. Vernieuwing design bookcovers zeer gewenst.
Tekst nieuwsbrief Pegasus
“Charms blinkt als geen ander uit in het tonen van de onsamenhangendheid van het bestaan en de onvoorspelbaarheid van het lot. Hij zoekt immer naar ongefilterde verbeelding van de chaos die wij zijn en voortbrengen, los van zingeving en in de hoop nieuw bewustzijn, nieuwe ervaringen en aha-erlebnissen op te wekken. In al zijn werk laat hij willekeur vergezeld gaan van een stevige dosis, vaak zwartgallige, humor. Bij leven moest hij echter rondkomen van zijn kinderverhalen en -verzen, terwijl zijn avant-gardistische en absurde teksten het licht niet zagen. De stalinistische terreur van de jaren dertig maakte hem, net als de rest van de kunstzinnige Russische voorhoede, monddood. In 1941 werd hij op verdenking een spion te zijn (zijn excentrieke kleding maakte hem verdacht’) gearresteerd en krap een jaar later stierf hij, vergeten in de gevangenis, van de honger.”
Cause of death:
starvation in
USSR-prison
DESIGN BOOKCOVER
Waardering boekomslag: goed! Prikkelend. Vitaal. Ik ben meer gecharmeerd van deze bookcover, het Engelse equivalent van Charms’ Verzamelde Werken. De designer staat hier dichtbij de auteur, die ons recht in de ogen kijkt. De tekstbalkjes bevatten de nodige info en zweven verspreid over de cover; ze suggereren de losse flardachtige tekstjes die Charms schreef, kortom creatief design, in de roos getroffen. Het raster (grid) als achtergrond doet
aangenaam anarchistisch aan.
BLOEMEN
De bijzondere charme van Charms is dat je nauwelijks onderscheid kan maken tussen zijn onvoltooide en voltooide teksten. Het is nog onduidelijk in hoeverre deze nieuwe uitgave wezenlijk afwijkt van de al omvangrijke publicatie Daniil Charms Ik zat op het dak, verschenen twintig jaren geleden, uitgeverij Atlas, Amsterdam – Antwerpen, 1999. Maar los daarvan juich ik het initiatief van harte toe. Elke nieuwe inhoudelijke kennismaking met Charms kan alleen maar worden beschouwd als bevruchtend voor de Nederlandse cultuur. De vertaalster is wederom Yolanda met haar prachtige achternaam: Bloemen. Bloemen voor Charms.