Kritische summiere toch analytische beschouwing

Zijn werk, veelzijdig, maar ik houd niet van alles wat hij deed, als tekenaar bijvoorbeeld vind ik hem zacht uitgedrukt middelmatig, als colorist eveneens, zijn kleurgevoel dat is niets bijzonders vergeleken met zijn tijdgenoten, zijn theoretische kennis van de kunstgeschiedenis is matig, maar onmiskenbaar was hij zijn tijd vooruit als multimediale kunstenaar, op basis van zijn  intuitie.

Veel van zijn cultusachtige ideeën zijn hopeloos gedateerd, geboekstaafd als oppervlakkige flirts en zijn destijds provocerende opvatting (kunst is commercie) doet in onze tijd geen wenkbrauwen meer oprijzen. Zoals Bob Dylan over zijn songs zei, met een grijns: There is a lot of stuff in it! hetgeen wel klopt, luister maar naar zijn album Blonde on Blonde (1966) waar soms geen touw aan vast te knopen is, zo zei Warhol over zijn werk: ‘There is nothing behind it.’

Dankzij zijn talent het totale spectrum van de kunst te populariseren, het elitaire etiket er vanaf te rukken, middels bijvoorbeeld het portretteren van beroemde kopstukken uit de massacultuur, is het fenomeen HYPE (= public relations, kortstondige marketingsstunts) tot bloei gekomen, een marktmechanisme dat – kwestieus verheugend of betreurenswaardig – totaal niet meer is weg te denken in de moderne kunstwereld. En alles wat zich in de geschiedenis ervan niet laat wegdenken is gewoon een voldongen feit, geldt als kennis algemeen aanvaard.

Andy Warhol, 1970, intrigerend portret door Alice Neel.  foto © The Estate of Alice Neel.