Zondag 5 november 2006 woonde ik de opening bij in de EM-galerie te Kollum van Magdalena Jesionek. Het dorpje Kollum ligt tussen Groningen en Friesland in en mag zich dankzij de galerie verheugen op de komst van internationale kunstenaars. Jesionek exposeert een tiental schilderijen, klein en groot, ze hangen dicht in een frappant geheel naast elkaar en tonen zichzelf met het aplomb van een eigenzinnige familie.

Magdalena Jesionek hanteert een unieke stijl van reliëferend schilderen, dat wil maar niet doordringen in de Nederlandse kunstwereld, zelfs kenners staan stomverbaasd, galeries gissen naar wat ze precies doet, de directrice van de beurs Art Amsterdam kwam op atelierbezoek bij Jesionek en veronderstelde een plaktechniek, terwijl Jesionek niet plakt, zij spaart ruimten uit en verft op meditatieve wijze laag over laag over laag en gebruikt het doek zelf, het schilderslinnen, als een beeldend medium op zichzelf, net als de verf en grafiet, bovendien verleent ze soms middels shaped canvas ook aan de fysieke totaalvorm van het doek een extra dimensie. Zij focust zich op architectonische thema’s, de moderne iconografie van als biotopen ingerichte stadslandschappen en begeeft zich op het tussengebied van abstractie en realisme, hetgeen naar ik heb begrepen in verband staat met de fractal en de metataal van structuren.