Pikante vraag die mij te binnen schiet op de allereerste dag van 2025, vroeg wakker, genietend van de koele stilte die heerst in mijn straat, na het oorverdovende vuurwerk van vannacht: Stel als ik als God het hele jaar van 2024 hier en daar in detail zou kunnen herschrijven, wat zou ik dan allereerst willen doen, schrappen, uitwissen?

Ik zou de vreselijke dingen die gebeurd zijn allicht vervangen door vreedzame gebeurtenissen. Maar misschien kan ook God hier niets meer aan wijzigen, heeft hij geen impact jegens het verleden en reikt zijn almacht ook niet ver in de toekomstige tijd. De akelige gebeurtenissen die de mensjes door hem gecreëerd aan het maken zijn naar zijn goddelijke hand zetten, dat zou je verwachten. Even een halt toeroepen aan alle dwaasheid: mensjes verkeerde richting. Dan de juiste weg aangeven. Hierlangs! Maar God kijkt passief toe naar onze  planeet, als naar een in het luchtledige dwalend kooitje met verwarde vogeltjes erin gevangen.

Zie ik hem gniffelen, alsof hij zich vermaakt, misschien iets vertederd  door alle chaos?

Al de vreselijke dingen in de wereld zijn nog steeds aan het gebeuren, de  oorlogen, toestanden wereldwijd, Genocide Gaza. Dictatuur straks in Amerika?

Als ik God zou zijn, wat zou ik doen? Alle dictators in de wereld een dodelijke hartaanval geven? Waarom niet gewoon al het kwaad uitroeien? Naïeve vraag. Macht, op zich is dat een verwerpelijk maar noodzakelijk fenomeen om dingen draaiend te houden. Als Big Boss de tijd ontslaan? Wel een hele ontwrichtende maatregel, niet te overzien wat de gevolgen ervan zijn.

Ik word overweldigd door een vloed van tollende suggesties, maak automatisch een lijstje maar besef algauw dat het lijstje toch een eindeloze lijst zou worden. God zijn. Vermoeiende bezigheid. Mijn geheugen vergaloppeerd zich, draait door. Teveel dramatiek en tragiek. Ik heb bovendien totaal geen zin om God te zijn. Master of the universe. Lachwekkend concept. Grotesk en absurd idee. Alsof de wereld een opblaasbare pop is.