Ik vroeg aan de charmante positieve psycholoog met wie ik af en toe vriendschappelijk wandelde of er een term bestaat in het handboek van psychologie voor dit specifieke fenomeen: het geboren zijn in de verkeerde familie. Sommige mensen werden geboren in een verkeerd lichaam met een onjuist geslacht, ik in een totaal verkeerde familie.

Terwijl wij langs de rand van de rivier Amstel liepen moest ze glimlachen en zei ze nee mij niet bekend maar laten we het voorlopig maar het Hontscharenko-syndroom noemen.

Ik wist niet of ik mij gevleid voelde of door haar subtiel ironisch werd benaderd met enige professionele distantie. Ik wist dat ze de neiging had dubbelzinnige woorden te gebruiken, abstract, onderzoekend  en juist niet belerend, er niet van hield haar klinische kennis te bewijzen tegenover mij, maar toch, haar laconieke toon verraste mij. Expres laconiek zodat het enige verbazing wekte en daarom meer inhoudelijk effectueerde? Was dit een kunstgreep toegepast door psychologen gespecialiseerd in gesprekstherapie?

Een syndroom legde ze vervolgens uit is een complex van symptomen dat bepaalde ziekteverschijnselen aanduidt waarvan de oorzaak onbekend is of verborgen blijft, daarom noemen we het doorgaans naar de ontdekkers ervan, jij bent de ontdekker van het ziekelijke verschijnsel geboren te zijn in de verkeerde familie, met dramatische gevolgen, dus aan jou de eer dat er een syndroom naar je genoemd wordt, gefeliciteerd met het syndroom van Hontscharenko! We schoten allebei in de lach.

Einde dagboek.