De stille achterkant
Foto genomen in februari 2020, locatie Rokin, centrum Amsterdam, waar paradoxaal dorpse stilte heerst. Roept Gestorven Sfeer op van eeuwen geleden. Hoe oud is de stad? Straks in 2024 precies 750 jaren.
Fotografische Poëzie
Als fotograaf ben ik vooral bezig met de compositie, in een architectonische formatie als deze huizen zie ik precies welke mijn kader zal worden, ik neem de foto bewust wijd, met een stukje hemelkoepel erbij, op voorhand weet ik hoe de uitsnede ervan gaat worden. Voor mij is het totale onbewerkte beeld gevat in de foto een onbereikbaar ideaal. Ik ga altijd achteraf bijsnijden. Ook hier.
Licht is het allerbelangrijkst in de fotografie, er bestaan vele types licht. ik houd van het noorderlicht, ietwat gedempt maar niet al te donker. Dat licht vang je het beste in de maand februari. Nederlandse kalender. Ik nam de foto vanuit een bijzondere positie, uit een raam dat haaks stond op de huizen. Dankzij het gefilterde licht kreeg ik geen tegeneffecten, het glas waardoorheen ik fotografeerde was schoon, omdat ik mijn lens er bijna tegenaan drukte lijkt het nu alsof er geen glas tussen zat.
Dorpse stilte
Wat mij in deze foto aanspreekt is de intrigerende stilte die heerst aan de achterkant van in dit geval bijzondere pronkzuchtige voorgevels, waar lawaaiige reclameborden hangen, een ratjetoe van signalen gerelateerd aan de toeristenindustrie. Rechts van de foto, op enkele meters afstand, bevindt zich de waanzinnig drukke winkelstraat de Kalverstraat, die parallel loopt aan Rokin. Aan de voorkant van deze huizen lopen dagelijks talloze toeristen uit de hele wereld heen en weer, middenin het optrekkende en remmende verkeer van trams en taxi’s, tjokvolle rondvaartboten gaan voorbij, terwijl hierachter de sfeer ademt van doodse dorpse stilte, die de suggestie oproept van vervlogen levens. Is dit werkelijk centrum Amsterdam 2020?