Dagboeknotitie. Toen ik voor het schilderij The first Day of Spring van Salvador Dali stond viel mijn dwalende oog op het zittende mannetje dat voor zich uit staart in de leegte. Geposteerd in het warrige onsamenhangende geheel van het schilderij in opvallend geïsoleerde positie, als een sculptuur bevroren in tijd, als een verlaten eenzame persoon zonder kloppend hart, staart eindeloos in de ledigheid van de kale ruimte om hem heen. De rug toe gekeerd naar de toeschouwers. Waarom zit hij daar? Wie is hij?

HINEININTERPRETEREN

Dali gaf hem geen identiteit mee, maar we zien waar de zittende man voor staat. Zoals ieder willekeurig landschap een gemoedstoestand uitstraalt zo is deze man het symbool van het menselijke onbegrip dat hij niet weet waarin hij zich begeeft. Alles wat is, is hem vreemd.

Hij weet wel: elke avond gaat de zon onder, maar hij heeft zelf geen enkele controle. Hij is buitenstaander, heeft geen idee wat er allemaal gebeurt in de natuur, de wereld en het universum. Is hij  misschien bezig met de vraag: hoe ga ik de essentie van de schepping doorgronden? Of misschien zit hij daar gewoon smachtend naar een gepeperd Catalaans worstje straks.