Associatieve straatfotografie in Amsterdam
Martha & Malevitsj
amstel amsterdam foto jan hontscharenko
Foto genomen op een zeer bewolkte nevelige dag vroeg in februari 2018 langs de Amstel, Amsterdam, dicht bij huis. Waar ik door werd geïnspireerd dat zijn de aangename grijze tinten, vind ik en het contrast is oké. Martha is de naam van de woonboot. Ligt daar nogal verlaten, jarenlang. Loop je erlangs dan denk je automatisch: waarom die naam? Wat is de achtergrond ervan? Ik ken Martha van het beroemde toneelstuk Who’s afraid of Virginia Woolf? In 1962 geschreven door de literaire grootheid, Amerikaanse Alcoholische Promiscue Nicht Genaamd Edward Albee. (Vergeef me de adjectieven.)
Elk zichzelf respecterend toneelgezelschap heeft het stuk wel eens bewerkt en opgevoerd, hoewel al een poosje geleden geschreven behoort het nog steeds tot het moderne repertoiretoneel.
Hoofdpersonage Martha is een dame die zich in haar huwelijk schrap zet tegenover de dominantie van de masculiene cultuur, belichaamd door haar echtgenoot George die zich op zijn beurt ook schrap zet tegenover het weerwerk van zijn vrouw Martha. Beiden, gewikkeld in een nachtelijke bacchanaal, verliezen zichzelf in een destructief relatieconflict.
Liz Taylor en Richard Burton speelde in de filmversie ervan (1966) de sterren van de hemel, onvergetelijke acteerprestaties. Ze knuppelen elkaar geestelijk kapot maar blijven toch in hun huwelijk overeind.
Het zou mij niet verrassen als die woonboot in de Amstel genoemd is naar Martha uit het toneelstuk van Albee. Evenmin verrast als mocht blijken dat het de naam betreft van een boerin uit de provincie Groningen, (groot)moeder van de bewoner.
viadukt hugo de vrieslaan watergraafsmeeer amsterdam foto jan hontscharenko
Street Art – tekens en kunst aan de muur in geavanceerde vorm – Hommage aan Malevitsj
Foto genomen, herfst 2018, locatie: viaduct Hugo de Vrieslaan, Watergraafsmeer, Amsterdam. Ik werd getroffen door het Intrigerende Signaal. Wie hier niet aan Malevitsj denkt is analfabeet op het gebied van beeldende kunst. Wat hier de achtergrond van is, deze verrassende graffiti ontleend aan de concrete abstractie, is voor mij onduidelijk. Geen idee. Het lijkt een statement van een conceptuele kunstenaarsgroep. Het zwarte vierkant van Malevitsj is hier op Mondriaanse wijze wat gekanteld, toch strak als vierkant uitgevoerd op de betonnen wand van de viaduct.
Malevitsj schilderde het werk in 1913 als voorbeeld van zijn beoogde afscheid van de figuratieve kunst, ten gunste van de nieuwe beweging in de kunst: het suprematisme. Hij was docent Beeldende Kunst en liet al zijn leerlingen een klein inktzwart vierkantje, 2 cm x 2 cm, als speld dragen, zoals een sekte zich onderscheidt met een definiërend logo.
Graffiti als het ware geconceptualiseerd door Malevitsj?
Pikant: het anonieme kunstwerk op de muur van de viaduct als graffiti werd snel weer verwijderd. Hoe, wanneer en door wie? Geen idee. Telkens als ik nu onder de viaduct doorloop zie ik het vierkant weer even opdoemen, laat ik het voor mijn geestesoog passeren. Jammer toch dat het is verdwenen. Mijn stad Amsterdam heeft in zijn openbare ruimte weinig Intrigerende Visuele Signalen, sculpturen of graffiti, die een specifiek kunsthistorische context aangegeven, nietszeggende commerciële advertenties bepalen het straatbeeld.