Filosofie voor de zwijnen
omslag boek uitgegeven in 2004
Swinka en ik, foto Nadjezjda Hontscharenko, Celo Lowin Oekraïne.
Swinka Nostalgische notitie over de ontmoeting met de Oekraïense varken van mijn tante Nadja.
Het vermakelijke boek Filosofie voor de zwijnen heeft onlangs haar derde druk gehaald. De auteur, filosoof en docent strafrecht Klaas Rozemond gaat, begeleid door poëtische teksten en illustraties, in op de vraag: liever ontevreden mens of tevreden varken? En hoe het is om een dier te zijn? Kunnen we weten wat dieren beleven?
Zelf mocht ik in het gezelschap verkeren van een varken dat ik elke dag voederde in zijn stal, bij mijn Oekraïense tante in het verafgelegen dorpje Celo Lowin.
De mens (bewustzijn en moraal) en het varken (spek en vlees)
Swinka was zeer gelukkig en zorgde ervoor dat ook ik mij kon verzoenen met getroebleerde existentie destijds op het winterse stervende platteland van Oekraïne waar ongekende primitieve omstandigheden heersten. Geen enkele luxe, behalve dan het warme gezelschap van mijn tante die voorbeeldig wist te overleven in het harde dagelijkse bestaan van een Oekraïense boerin in het door de Oekraïense regering afgedankte platteland.
Varkens kunnen net als alle andere dieren niet lachen, maar dit varkentje had ongetwijfeld gevoel voor humor. Hij is dood nu, gebraden en opgegeten, nee ik heb hem niet geproefd, de vrienden van mijn tante hebben zich aan het spek en vlees verlustigd. Ik mis hem. Swinka.